Alimentatie / Samenwoning

Door; Sander van Betten, Privé Detective te Zwolle,

Op de vraag van de redactie om voor de Site “Alimentatie moet anders kunnen” een redactioneel stukje te schrijven over bovenstaande materie, hoefde ik niet lang na te denken. Natuurlijk wilde ik dat wel. Mede vanwege het feit dat ik veel met het aantonen van samenwoning in mij werk te maken heb, leek het mij goed om dit onrecht eens vanuit een ander perspectief te beschrijven. Normaal gesproken maak ik rapporten die hier betrekking op hebben, deze zijn natuurlijk erg formeel opgesteld.

Als particulier onderzoeker zoals dit vak officieel heet, kom ik veel onrecht op dit gebied tegen. Als cliënten, meestal mannen, bij mij komen is er vaak al heel veel gebeurd en zijn er meestal al onofficiële bewijzen in de vorm van verslagen of foto’s. Aan mij dan de taak om dit dan zelf waar te nemen en te rapporteren zodat de advocaat een herzieningsverzoek kan indienen. Deze bewijzen van een recherchebureau die een vergunning van het Ministerie van Justitie heeft is meestal noodzakelijk. Zelf bewijzen aanleveren werkt meestal averechts. Rechters in Nederland zijn geneigd “vrouwvriendelijk” te vonnissen.

Onredelijk natuurlijk maar helaas kan ik niet anders vaststellen. Ik ben regelmatig door de rechter opgeroepen om mijn rapport onder ede nogmaals te bevestigen. Het is derhalve belangrijk dat ik alle aantekeningen en notities bij de hand heb, zelfs tankbonnetjes kunnen dan belangrijk zijn om aan te tonen dat ik in de buurt was. Dat ik er helemaal geen belang bij heb om zaken of omstandigheden te verzinnen interesseert ze niet. Mijn taak is het om uit eigen waarneming te bewijzen dat er een bepaalde mate van samenwoning door de ex plaatsvindt.

In de wet staat “samenwoning als ware het een huwelijk”, een omschrijving in de wet waar je dus alle kanten mee uit kunt. Uit mijn ervaring blijkt dat elke rechter dit naar goeddunken kan uitleggen. Slechte zaak dus! Het maakt mijn werk er in ieder geval niet gemakkelijker op. Hoe ga ik nu te werk? Uiteraard zijn er grote verschillen per zaak, maar de hoofdlijnen zijn meestal hetzelfde. Eerst voer ik een of meerdere gesprekken met de opdrachtgever, meestal een man die partneralimentatie aan zijn ex vrouw moet betalen. Let wel, inzake kinderalimentatie doe ik vrijwel nooit onderzoeken. In deze gesprekken komen dan allerlei details boven water waarvan een deel niet ter zaken doende is. De emoties spelen ook vaak hoog op in dergelijke gesprekken. Ik probeer de gesprekken dan zoveel mogelijk zakelijk te houden maar dat is niet altijd mogelijk. Voor een deugdelijk onderzoek moet ik weten wat het leefpatroon van de te onderzoeken personen is. Waar doen ze de boodschappen, zitten ze op bijvoorbeeld dansles, gaan ze wel stappen, gaan ze op zaterdag wel eens de stad in, etc, etc.

Sommige dingen lijken onbelangrijk maar is voor een onderzoek zaak om te weten. Natuurlijk zijn gegevens van vrienden, familie, etc. ook erg belangrijk om te weten. Van te voren weet ik nooit hoe een onderzoek zal verlopen, het kan zijn dat ik de objecten moet volgen en ze op enig moment uit het oog verlies. Als ik dan een lijstje met namen van familie of vrienden heb die in de buurt wonen kan ik vrij snel kijken of ze daar zijn. Samen op pad gaan, familiebezoek of iets dergelijks is voor de bewijsvoering heel belangrijk. Als ik naar de laatste 8 jaren kijk zie ik dat het gemiddelde onderzoek ten einde samenwoning aan te tonen drie weken in beslag neemt. Dat lijkt veel tijd maar valt wel mee als je ziet dat ik meestal tussen door de mensen soms wel een week met rust laat om daarna weer drie keer per dag een uur of twee in de buurt te zijn. Het is namelijk erg belangrijk dat de privacy van de onderzochte personen niet aangetast mag worden. Het onderzoek moet proportioneel zijn anders krijg ik problemen met het College Bescherming Persoonsgegevens alwaar ik geregistreerd sta als onderzoeksbureau. U zult denken “hoe weten die dat dan?” welnu, een herzieningzaak komt altijd bij een rechter en deze zal bij overschrijding van de regels en of wetten het rapport niet accepteren als bewijs.