Sander van Betten©
De laatste tijd zijn bedreigingen van bekende Nederlanders en minder bekende Nederlanders aan de orde van de dag. Dit begint zeer ernstige vormen aan te nemen. Bedreigingen zijn echter altijd al aan de orde geweest, en niet alleen bij bekende mensen. Ook bij plaatselijke politici, College van Burgemeester en Wethouders en op Provinciaal niveau komen regelmatig bedreigingen voor. Pas geleden nog sprak ik een Burgemeester van een niet al te grote gemeente die mij vertelde bedreigd te zijn vanwege het feit dat hij niet duidelijk genoeg aangaf met welk bouwbedrijf hij zaken zou gaan doen. Hij zou het wel merken als hij de verkeerde keus zou maken zo werd hem verteld.
Uiteraard heeft hij direct aangifte gedaan en is de zaak opgelost, maar het geeft wel aan hoe de maatschappij aan het verharden is. Mensen schamen zich er niet voor om bedreigingen te uiten en zijn zich niet bewust van de impact die het heeft op de personen in kwestie. Ook ik, als Particulier Onderzoeker heb met enige regelmaat te maken met verschillende soorten bedreigingen, ik zal een voorbeeld uit de praktijk geven. Enige jaren geleden kreeg ik de opdracht van een bedrijf uit het oosten van het land om een onderzoek in te stellen naar een personeelslid dat naar de mening van de directie wel erg vaak ziek was. Uit het zogenaamde “deskresearch” bleek al snel dat de man officieel drie fulltime banen had, iets wat natuurlijk praktisch onmogelijk is. Hij had zelf een oplossing gevonden door zich constant afwisselend bij twee werkgevers ziek te melden. Ik ben hier achter gekomen door de man enige tijd te volgen, en navraag te doen bij de diverse collega’s van de man. Al gauw had ik in beeld wat er speelde.
De betreffende man had dus elke maand drie maal een inkomen. Nadat ik de onderzoekgegevens besproken had met de opdrachtgever werd de ontslagprocedure in werking gezet, en natuurlijk werd de man aan de tand gevoeld. De opdrachtgever heeft zelf contact opgenomen met de andere werkgevers en die zijn uiteindelijk ook een ontslagprocedure begonnen. De betreffende persoon had dus aan het einde van de rit helemaal geen baan meer en was gedwongen een sociale uitkering aan te vragen.
Nadat de rapportage afgerond was zat mijn werk erop, behalve wellicht als het een rechtszaak was geworden, want dan zou ik als getuige opgeroepen kunnen worden. Enkele weken later stonden er twee politieagenten bij mij aan de deur, of ze even binnen mochten komen. De man in kwestie was op het politiebureau geweest en had daar verteld dat hij mij wat aan zou doen omdat het mijn schuld zou zijn dat hij nu geen inkomen meer had. Ik heb de agenten verteld wat er speelde en dat de zaak wat mij betreft afgerond was. Maar de politie nam de dreigementen serieus en stelde voor dat ik direct moest bellen als de man op welke wijze dan ook contact met mij zou opnemen. Ondertussen was ik wat waakzamer geworden en zag inderdaad op enig moment het witte VW-busje van de man in de straat rijden, of hij er zelf in zat heb ik niet kunnen zien. Ik meldde dat bij de politie en schreef dit op in een speciaal hiervoor aangelegd logboek.
Weer enkele dagen later stonden dezelfde agenten in mijn kantoor, de man was weer langs geweest en vertelde dat hij mijn kantoor aan de buitenkant had bekeken. Volgens de agenten was de man ernstig overspannen en dat zou ook de reden zijn waarom hij dit telkens zelf bij de politie meldde. Nu zou hij zijn huis te koop hebben gezet en van de overwaarde iemand inhuren om mij iets aan te doen. De politie had ondertussen de stap genomen een politieauto aan het begin van mijn straat te plaatsen. Zelf heb ik de bedreigingen nooit serieus genomen, omdat de man hiervoor nimmer iets strafbaars had gedaan en omdat de man fysiek niet zoveel voorstelde. Achteraf gezien zijn dit geen redenen om dergelijke bedreigingen niet serieus te nemen, elke bedreiging moet serieus genomen worden. In de weken die volgden heeft de man mij nog meerdere malen via via gedreigd, maar nooit rechtstreeks. Wel zag ik dat zijn woning echt te koop stond. De politie heeft twee dagen in de straat gestaan en heeft daarna de “straat” meegenomen in de vaste ronden van de politiewagens. Deze bedreigingen zijn met een sisser afgelopen en heb ik hierna nooit meer iets vernomen van de man.
De opdrachtgever is ook bedreigd door de man, echter op mijn advies om daarvan aangifte te doen zijn ze niet ingegaan. Toch vroegen ze mij schriftelijk om te bevestigen dat ik het onderzoek afgesloten had. Een dergelijke bevestiging is niet gebruikelijk en later begreep ik waarom dit was. De man was regelmatig bij zijn “werkgever” op kantoor geweest en had bedreigingen geuit als het onderzoek niet direct zou worden stopgezet.
De man is uiteindelijk bij alledrie zijn werkgevers ontslagen en ik heb nooit meer iets vernomen. Het had ook anders kunnen aflopen!
 | 
