Deurwaarder

Ergens op een bungalowpark in het Noord Oosten van het land, zou een man verblijven die gezocht werd door de politie, en ook door verschillende schuldeisers. Mij werd gevraagd om op de diverse bungalowparken in de omgeving naar deze man te zoeken. Uit onderzoek bleek dat hij, op basis van huurkoop, een houten chalet had aangeschaft op een park met enkele honderden van dergelijke chalets. De woningen waren gedeeltelijk permanent bewoond, maar op dat moment waren er weinig mensen aanwezig wat het onderzoek bemoeilijkte.

Er bleek een centrale plaats te zijn waar meerdere postbussen hingen, de chalets zelf hadden geen brievenbussen. Ook huisnummers waren bij de meeste chalets niet aanwezig of onlogisch genummerd zonder volgorde. Bij de receptie hadden ze wel eens van de gezochte man gehoord echter welk chalet hij bewoonde wisten ze niet, zij wezen mij op de brievenbussen. Voor de bewoners die geen postbus hadden stond er een grote plastic bak waar de postbode de post in kon leggen. Na toestemming gevraagd te hebben kon ik de bak inzien en vond een enveloppe van de KPN met de naam van de gezochte persoon.

Er stond een adres op wat correspondeerde met het park, het chalet nummer bestond uit drie letters en drie cijfers. Ik wist nu wel zeker dat de man ergens op dit park moest verblijven en besloot willekeurig bij enkele mensen te informeren. Ik had een recente foto van de man en dat hielp. Na ongeveer een half uur had ik het juiste chalet gevonden. Met de telelens maakte ik foto’s van de man zonder dat hij mij kon zien en noteerde het kenteken van de auto die bij de woning stond. Mijn opdrachtgever, een deurwaarder, wilde dat ik bij de man in de buurt bleef totdat de lichten in de woning uit gingen en we dus zeker wisten dat hij daar ook de nacht zou doorbrengen.

Zo gezegd, zo gedaan. De volgende morgen wilde de deurwaarder hem om 7 uur door de politie laten ophalen. Ik was de enige die wist in welk chalet hij te vinden was. Om welke reden dan ook konden ze de man niet dezelfde avond aanhouden, dus was ik er de volgende morgen om 6 uur weer zodat hij er niet ongezien vandoor kon gaan. Om circa kwart voor zeven kwam de deurwaarder aanrijden, hij had een personeelslid bij zich en even later kwamen er twee politie busjes aanrijden en een wagen van de recherche. Na een korte kennismaking en enige uitleg van mijn kant over de ligging van het chalet, liepen negen personen achter mij aan door het nog in duisternis gehulde chalet-park.

Aangekomen bij het chalet omsingelde de politie de woning en de deurwaarder belde aan. Ik bleef op enige afstand omdat ik er verder eigenlijk niets mee te maken had, mijn werk zat er op. De man deed in pyjama de deur open en keek erg vreemd op toen hij de politie zag.

Natuurlijk wist hij wel hoe laat het was en liet de deurwaarder en de politiemensen binnen. Na ongeveer 15 minuten verliet iedereen de woning en werd de man in een politiewagen gezet. Hij vond het toch even nodig om zijn middelvinger naar mij op te steken voor de wagen vertrok. Later hoorde ik van de deurwaarder dat de man drie weken in hechtenis heeft gezeten en in afwachting van het proces vooralsnog vrij gelaten. De schuldeisers zijn schadeloos gesteld doordat er enige overwaarde op het chalet zat. De man zelf is zolang bij zijn ouders ingetrokken.